Wychowawca ma bardzo trudne zadanie przed sobą, a więc musi mieć mocną psychikę, która czasami przechodzi ciężki próby.
Otóż skłonność autoedukacyjna jest pierwszym warunkiem wydatniejszego rozwoju czynności samokształceniowych. Czynnikiem drugim jest pewien stopień rozwoju tych dalszych dyspozycji psychicznych, które biorą udział w procesie samokształceniowym. Samokształcenie, zwłaszcza w dziedzinie charakteru, musi opierać się na poznaniu własnej osobowości, co wymaga pewnego stopnia inteligencji. Potrzebna jest dalej szczerość w stosunku do siebie samego, której brak nie pozwala przyznać się sobie samemu do pewnych wad, następnie fantazja, która potrafi stworzyć jakiś ideał chociażby w zależ". Bardziej szczegółowy opis tych zjawisk zawierają liczne monografie doty- czące okresu dojrzewania (Ch. Buhler, Spranger, Tumlirz, Busemann i inni). W literaturze polskiej zjawiskiem samooceny w wieku młodzieńczym zajmuje się L. Blaustein O ocenie samego siebie w wieku młodzieńczym. Poznań 1931. Z literatury niemieckiej wymienimy specjalnie: A. Busemann Die Jugend im eigenen Urteil. Langensalza 1926, ności od widzialnych wzorów, a wreszcie wytrwałość w przedsięwzięciu i zdolność do samokontroli1.
Podobne strony: Psychika wychowawcy i nie tylko.